البته مشکلی که در این میان وجود دارااست آنکه نرخ تعرفه واردات کالا، کمتر از قطعات است؛ به طوری که دارای واردات قطعات هزینههای بیشتری بر ایجاد کنندگان زور شده و در نهایت بها تمام شده متاع تولیدی کلیدی نرخ نهایی بالایی عرضه میشود که حیاتی همین فرایند، بخت رقابت مهم کالای وارداتی تجهیزات پزشکی صاایران از دست میرود. بهویژه حالا که در زمان تحریمها قرار گرفتهایم و خواه ناخواه فعالان برای مراحلی از تولید که شامل تأمین قطعه یا این که خرید کردن مواد نخستین است، به کشورهای دیگر متعلق هستند، ضمن آنکه فقدان اعتماد به بعضی محصولات داخلی بهعنوان مانعی دیگر در برابر تولیدکنندگان قرار دارد. از طرفی نیز گفته می شود واردات تجهیزات پزشکی مانعی جدی برای رشد ساخت داخلی بشمار میرود. به میزانی که بر مبنا اظهارات مسئولان همین بخش بیش از ۵۰ درصد تجهیزات طبابت مصرفی در کشور ایران وارداتی است؛ کالاهایی که بهغیر از کیفیت پایین، مانعی جدی برای رویش تولیدات داخلی محسوب میشوند، اگر بعضی تولیدات داخلی حتی با ظرفیتهای صادراتی هم هستند. واردات کالای باکیفیت، انگیزهای برای فعالان میشود که برای از دست ندادن بازار، اقدام به تولیدات باکیفیت کنند ولی درصورتیکه نقدینگی و دیگر زیرساختها موجود باشد، در غیر این صورت در به عبارتی شروع راه و روش تجهیزات پزشکی لردگان به دلسردی میانجامد. همینطور فعالان همین عرصه علاوه بر تأمین ۵۰ درصدی نیاز داخلی تجهیزات پزشکی، در ساخت محصولات یکبارمصرف طبی نیز به مرز خودکفایی رسیده و حتی برخی محصولات را به کشورهای دیگر صادر میکنند. در واقع تجهیزات پزشکی قاچاق که از هر طریقی وارد کشور میشود، تجهیزاتی میباشد گاه بیکیفیت و فاقد استانداردهای اضطراری که علاوه بر تهدید بازار تولیدات داخلی، خطری جدی برای سلامت مصرف کنندگان بشمار میرود، زیرا حالت تولید، توزیع و حفظ آنان مشخص نیست، به همین علت کارشناسان بر خطرناک بودن آن‌ها تأکید دارند و بر لزوم امحای این تجهیزات اصرار میکنند. در همین حوزه رضا احمدی که از تولید کننگان تجهیزات پزشکی میباشد به خبرنگار ایمنا میگوید: تا به حال هیچ نهاد رسمی و غیررسمی بهطور ظریف آماری از قاچاق تجهیزات طبابت در میهن اعلام نکرده و قطعاً همه اعداد و ارقامی که در آمارهای متعدد اعلام می گردد تخمینی است.

ایندکسر