روسیه می گوید پس از سال 2024 از ایستگاه فضایی بین المللی خارج می شود


با کاهش مسابقه ماه، فضانوردان آمریکایی و شوروی برای اولین بار در سال 1975 در فضا ملاقات کردند و با یکدیگر دست دادند. دو کشور به طور مشترک یک آزمایشگاه در فضا می سازند و راه اندازی می کنند.

آینده این همکاری در روز سه‌شنبه نامشخص شد زیرا رئیس جدید آژانس فضایی روسیه اعلام کرد که روسیه ایستگاه فضایی بین‌المللی را پس از پایان تعهد فعلی خود در پایان سال 2024 ترک خواهد کرد.

یوری بوریسوف که در ماه جاری برای مدیریت Roscosmos، یک شرکت دولتی که مسئول برنامه فضایی کشور است، منصوب شد، گفت: «تصمیم برای ترک ایستگاه پس از سال 2024 گرفته شده است.

آقای. پاسخ پوتین: “خوب.”

با افزایش تنش بین واشنگتن و مسکو پس از حمله روسیه به اوکراین در ماه فوریه، مقامات فضایی روسیه از جمله دیمیتری روگوزین، آقای. سلف بوریسوف در ماه‌های اخیر اعلامیه‌هایی مبنی بر برنامه ریزی روسیه برای خروج از این کشور داده بود. اما همه آنها در مورد اینکه چه زمانی اتفاق می افتد یا تصمیم نهایی گرفته شده است ابهام داشتند.

اگر روسیه از این راه پیروی کند، می‌تواند پایان پروژه‌ای را که ناسا در ربع قرن گذشته حدود 100 میلیارد دلار برای آن هزینه کرده است، تسریع بخشد و شروع به تقلا برای اینکه در آینده چه کاری انجام دهد، شود. ایستگاه فضایی، مشارکتی با روسیه که شامل کانادا، اروپا و ژاپن نیز می‌شود، برای مطالعه اثرات بی وزنی و تشعشعات بر سلامت انسان کلیدی است – تحقیقاتی که هنوز ناتمام است اما قبل از آغاز سفرهای طولانی‌تر فضانوردان به مریخ مورد نیاز است. همچنین به محل اثبات استفاده تجاری از فضا، از جمله بازدید شهروندان ثروتمند خصوصی و تولید فیبرهای نوری با خلوص بالا تبدیل شده است.

یکی از مقامات کاخ سفید گفت که ایالات متحده هیچ اطلاعیه رسمی از روسیه مبنی بر خروج از ایستگاه فضایی دریافت نکرده است، اگرچه مقامات نظرات عمومی را مشاهده کرده اند.

جان کربی، سخنگوی شورای امنیت ملی گفت: «ما در حال بررسی گزینه‌هایی برای کاهش هرگونه تأثیر احتمالی بر ایستگاه فضایی بین‌المللی پس از سال 2024 در صورت خروج روسیه هستیم».

ند پرایس، سخنگوی وزارت امور خارجه، روز سه‌شنبه طی یک جلسه توجیهی گفت: «می‌دانم که از بیانیه عمومی که منتشر شد غافلگیر شدیم» و افزود که اعلام روسیه «یک اتفاق ناگوار» است.

بیل نلسون، مدیر ناسا، روز سه‌شنبه در بیانیه‌ای گفت: «ناسا به عملکرد ایمن ایستگاه فضایی بین‌المللی تا سال 2030 متعهد است». “بعد” در “پس از 2024” در Mr. سخنان بوریسوف فضایی را برای روسیه فراهم می کند تا مشارکت خود را فراتر از تعهدات فعلی خود گسترش دهد.

فیل لارسون، مشاور فضایی کاخ سفید در دوران دولت اوباما، می‌گوید: «این می‌تواند یک توهین روس‌ها باشد». ممکن است دوباره مورد بازبینی قرار گیرد یا به نتیجه برسد.»

اما کارشناسان می گویند که این اعلامیه چشم انداز ادامه فعالیت ایستگاه را تا پایان دهه تحت تاثیر قرار می دهد.

پاول لوزین، تحلیلگر نظامی و فضایی روسیه گفت: «خروج از این کشور مدتی طول خواهد کشید. به احتمال زیاد، ما باید این را به عنوان امتناع روسیه از تمدید فعالیت ایستگاه تا سال 2030 تفسیر کنیم.

کیل لیندگرن، یکی از فضانوردان ناسا در ایستگاه فضایی بین‌المللی، از مدار تا کنفرانسی درباره تحقیقات ایستگاه فضایی، گفت که هنوز چیزی در آنجا تغییر نکرده است.

او گفت: «این یک خبر بسیار جدید است، و بنابراین ما به طور رسمی چیزی نشنیده ایم. البته، می دانید، ما برای انجام یک ماموریت در اینجا آموزش دیده ایم، و این مأموریتی است که به کل خدمه نیاز دارد.

حتما بخوانید:
اطلاعاتی جامع درباره طراحی داخلی مسکونی

برای نزدیک به نیم قرن، با شروع نشست فضانوردان آمریکایی و شوروی در مدار در سال 1975 در طول ماموریت آپولو-سایوز، همکاری در فضا به عنوان راهی برای ایجاد روابط مثبت بین دو کشور، حتی زمانی که تنش‌های دیپلماتیک همچنان پابرجا بود، تلقی می‌شد. . دهه ها همکاری فضایی فراز و نشیب های زیادی را در روابط بین ایالات متحده و روسیه پشت سر گذاشته است.

از سال 1995 تا 1998، شاتل های فضایی ناسا در ایستگاه فضایی میر روسیه پهلو گرفتند و فضانوردان آمریکایی در میر زندگی می کردند.

در سال 1994، رئیس جمهور بیل کلینتون تلاش ها برای ساخت آزادی، ایستگاه فضایی پیشنهادی رئیس جمهور رونالد ریگان یک دهه قبل، به عنوان ایستگاه فضایی بین المللی را بازنویسی کرد و روسیه به عنوان یکی از شرکت کنندگان اصلی اضافه شد.

این تصمیم نمادی از همکاری پس از جنگ سرد بین دو ابرقدرت فضایی جهان بود که برای پرتاب موشک و فضانوردان به مدار در طول مراحل پرتنش رقابت جهانی خود با هم رقابت کردند و بعداً در مسابقه ماه که منجر به فرود آپولو در دهه 1960 شد شرکت کردند. و دهه 1970 اما سیاستگذاران آمریکایی در دهه 1990 نیز محاسبات سردی داشتند مبنی بر اینکه ساخت ایستگاه فضایی برای مهندسان موشک روسی که در غیر این صورت ممکن بود تخصص قابل توجه خود را به کشورهایی مانند کره شمالی بفروشند که به دنبال ساخت موشک هستند، کار می کند.

اولین ماژول ایستگاه در سال 1998 پرتاب شد و فضانوردان از سال 2000 در آنجا زندگی می کردند. خدمه روسی و آمریکایی با هم در کپسول های سایوز و شاتل های فضایی برای سفر به مدار از کیهان بایکونور و مرکز فضایی کندی پرواز کردند. آنها وعده های غذایی و تعطیلات خود را به اشتراک گذاشتند، در تعمیر و نگهداری ایستگاه با یکدیگر همکاری کردند و در مورد سیاست هایی که ملت هایشان را در سطح زمین آزار می داد، بحث کردند.

مقامات ناسا که می خواهند عملیات ایستگاه فضایی را تا سال 2030 تمدید کنند، ابراز اطمینان کرده اند که روسیه علیرغم تغییرات اخیر در روابط سیاسی گسترده تر، باقی خواهد ماند.

با این حال، در این ماه، ناسا پس از انتشار عکس‌هایی از سه فضانورد روسی در ایستگاه فضایی که پرچم‌های جدایی‌طلبان مورد حمایت روسیه را در دو استان اوکراین در دست داشتند، به شدت از روسیه انتقاد کرد.

اینکه این ایستگاه تا چه زمانی می‌تواند بدون دخالت روسیه کار کند، مشخص نیست. این پایگاه در مدار از دو بخش تشکیل شده است که یکی توسط ناسا و دیگری توسط روسیه هدایت می شود. این دو به هم مرتبط هستند. بخش اعظم انرژی در سمت روسیه از صفحات خورشیدی ناسا تامین می‌شود، در حالی که روس‌ها نیروی محرکه‌ای را برای بالا بردن دوره‌ای مدار فراهم می‌کنند.

می توان تصور کرد که روسیه ممکن است مایل باشد نیمی از ایستگاه خود را به ناسا یا یک شرکت خصوصی بفروشد. ناسا همچنین به دنبال این است که آیا فضاپیمای آمریکایی می تواند برخی از وظایف بالا بردن مدار ایستگاه فضایی را بر عهده بگیرد یا خیر. اما به دلیل موقعیت بندرهای لنگرگاه ناسا، وسایل نقلیه آمریکایی برای تنظیم جهت ایستگاه فضایی چندان مناسب نیستند.

روسیه برنامه هایی برای ایستگاه فضایی خود دارد، اما Roscosmos سال هاست که پول لازم برای انجام این کار را ندارد. پس از بازنشستگی شاتل‌های فضایی ایالات متحده در سال 2011، ناسا مجبور شد صندلی‌هایی روی موشک‌های سایوز بخرد و جریان ثابتی از پول را در اختیار روس‌ها قرار دهد. این درآمد پس از اینکه اسپیس ایکس دو سال پیش شروع به ارائه وسایل حمل و نقل برای فضانوردان ناسا کرد، کاهش یافت. روسیه منابع درآمد بیشتری را در نتیجه تحریم‌های اقتصادی از دست داد که شرکت‌های اروپایی و سایر کشورها را از پرتاب ماهواره‌ها بر روی موشک‌های این کشور منع کرد.

حتما بخوانید:
لوله فلکسیبل - لوله شلاقی فلزی - الکتروکارن

وی افزود: بدون همکاری با غرب، برنامه فضایی روسیه در همه بخش‌ها از جمله نظامی غیرممکن است. لوزین گفت.

روسیه همچنین به دنبال همکاری بیشتر با برنامه فضایی چین است که روز یکشنبه یک ماژول آزمایشگاهی را برای افزودن به ایستگاه فضایی خود، تیانگونگ، پرتاب کرد. اما تیانگونگ در مداری قرار ندارد که بتوان از سکوهای پرتاب روسیه به آن دست یافت و بسیاری از گفتگوهای دو کشور بر همکاری در زمینه اکتشاف ماه متمرکز شده است.

دکتر “دکتر” گفت: “چشم انداز همکاری با چین تخیلی است.” لوزین گفت. چینی ها تا سال 2012 به روسیه به عنوان یک شریک آینده نگر نگاه می کردند و از آن زمان به بعد متوقف شده اند. امروز روسیه نمی تواند از نظر فضا چیزی به چین ارائه دهد.

چندی پیش، این ایالات متحده بود که می خواست ایستگاه فضایی بین المللی را پس از سال 2024 پایان دهد.

در سال 2018، دولت ترامپ پیشنهاد پایان دادن به بودجه فدرال برای ایستگاه فضایی را داد، به این امید که فضانوردان خود را به ایستگاه های تجاری منتقل کند. این ابتکار یک سال بعد، زمانی که ناسا توجه خود را به برنامه‌های تسریع‌کننده برای بازگرداندن فضانوردان به ماه معطوف کرد، از بین رفت.

ناسا همچنان در تلاش است تا بازاری را برای ایستگاه های فضایی تجاری آینده راه اندازی کند. در ماه دسامبر، قراردادهایی به ارزش 415.6 میلیون دلار به سه شرکت – Blue Origin of Kent, Wash. نانورک های هیوستون; و نورتروپ گرومن از دالس، ویرجینیا. – برای توسعه طرح های خود.

با این حال، پل مارتین، بازرس کل ناسا، هشدار داده است که حتی اگر ایستگاه فضایی بین‌المللی تا سال 2030 ادامه پیدا کند، پیگیری‌های تجاری ممکن است به موقع آماده نشود و ممکن است شکافی وجود داشته باشد که ناسا آزمایشگاه مداری برای انجام تحقیقات نداشته باشد. ، به ویژه در مورد اثرات طولانی مدت گرانش و تشعشع صفر بر سلامت فضانوردان.

اگر تصمیم روسیه منجر به ترک ایستگاه فضایی بین‌المللی شود، چین ممکن است تنها ایستگاه فضایی را در مدار داشته باشد. چین پیشنهاد داده است که فضانوردان را از کشورهای دیگر به تیانگونگ بفرستد. فضانوردان آژانس فضایی اروپا قبلاً با فضانوردان چینی آموزش دیده اند. به طور کلی، ناسا از همکاری مستقیم با چین منع شده است.

آشفتگی جدید همچنین می تواند مسئله حل نشده دیگری را برجسته کند: چگونه می توان با خیال راحت چیزی را که به اندازه یک زمین فوتبال است و نزدیک به یک میلیون پوند وزن دارد، دفع کرد. در گزارشی که در ژانویه منتشر شد، ناسا طرحی را برای هل دادن ایستگاه به جو مورد بحث قرار داد تا هر چیزی که از ورود مجدد جان سالم به در می‌برد به اقیانوس آرام بپاشد. لجستیک دقیق هنوز کار نشده است.

پیتر بیکر و مایکل کراولی گزارشی از واشنگتن ارائه کرد.


منبع: khabar-bazar.ir